Aranofsky, her zaman melankoli ve drama yatkın bir yönetmen olmuştur malum. Her zaman izleyiciyi müzik ve oyuncuların abartılı dramatik oyunlarıyla vurmayı hedeflemiştir. Ancak The Whale ile işi tamamen Mahsun Kırmızıgül'e bağlamış bence. Filmin ana karakteri Charlie'yi sürekli acındırmaya çalışması, sürekli arkadan damar bir müziği kulağımıza dayaması film boyunca bitmiyor. Baştan sona kadar böyle geçiyor film.
Edebiyat öğretmenliğini uzaktan eğitim ile gerçekleştirmesi esnasında ahkam kesmesi bile acıtasyona bağlanıyor. Mahsun Kırmızıgül bile bu kadarını yapamazdı eminim. Acıtasyon, acıtasyon, acıtasyon... Olmamış Aranofsky. Brendan Fraser'ı bize yeniden kazandığın için teşekkürler ama film maalesef kötü.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder